fa اثربخشی مداخله خانواده محور بر تعاملات والدکودک و مشکلات برونی سازی شده کودکان با سندرم داون بهداشت عمومی Public Health پژوهشي Research <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"> پژوهش حاضر با هدف طراحی و بررسی اثربخشی برنامه بهبود بخشی روابط والد-کودک به منظور کاهش مشکلات برونی سازی شده در کودکان سندرم داون انجام شد. در این پژوهش ابتدا برنامه بهبود بخشی روابط والد-کودک طراحی، سپس به ارزیابی اثربخشی برنامه از طریق پژوهش شبه آزمایشی با انتساب نمونه تصادفی با پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری پرداخته شد.</span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">روش کار: </span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">در این طرح والدین به همراه فرزندانشان به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. جامعه پژوهش حاضر همه دانش آموزان سندرم داون در حال تحصیل در سال 95-96 مدارس استثنایی شهر تهران به همراه والدینشان بود و در نهایت 36 مادر از بین 56 مادر دارای فرزند سندرم داون با مصاحبه تشخیصی و ملاک های ورود و خروج پژوهش غربال شدند، و به پرسشنامه</span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CBCL</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">&nbsp;و پرسشنامه مقیاس رابطه والد-کودک هم در مرحله پیش آزمون، پس آزمون، پیگیری پاسخ دادند. تحلیل داده ها به روش تحلیل کوواریانس چند متغیره از نوع اندازه&shy;گیری های مکرر بود.</span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">نتایج: </span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">یافته ها نشان داد که میانگین پس آزمون در دو گروه کنترل و آزمایش با یکدیگر تفاوت معنی داری داشته و میانگین نمرات گروه آزمایش به صورت معنی داری کمتر از گروه کنترل بوده که این امر حاکی از تاثیر مثبت مداخله خانواده محور بوده است.</span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"> نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که برنامه بهبود بخشی روابط والد-کودک باعث کاهش خرده مقیاس های تعارض و وابستگی و افزایش خرده مقیاس نزدیکی در روابط والد-کودک گردید و همچنین منجر به کاهش مشکلات رفتاری در کودکان سندرم داون شد.</span></span> <strong>Background and Aim:</strong> The objective of this study was to design and examine the effectiveness of a parent-child relationship improvement program in reducing the externalized problems in children with Down&#39;s syndrome. A parent-child relationship improvement program was designed, followed by assessing its effectiveness in a random sample of pupils using a quasi-experimental research design with a pre-test, post-test and follow-up.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> The study population was all the pupils with Down&rsquo;s syndrome in the schools for exceptional student in Tehran and their parents in the academic year 2016-2017. The parents and their children were divided into two experimental and control groups.<br> Thirty-six out of 56 mothers were screened based on a diagnostic interview and inclusion and exclusion criteria and completed the CBCL and parent-child relationship questionnaires in the pre-test, post-test, and follow-up stages. Data analysis was performed using the multivariate covariance analysis with repeated measurements.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that the mean post-test scores were statistically significantly different between the control and experimental groups, the mean scores of the experimental group being lower than those of the control group, which indicates a positive effect of the family-centered intervention.<br> <strong>Conclusion:</strong> Based on the findings, it is concluded that the parent-child relationship improvement program can reduce the subscales of conflict and dependence and increase the subscale of intimacy in the parent-child relationships. Moreover, it can also reduce behavioral problems in children with Down&rsquo;s syndrome. مداخله خانواده محور, تعامل والد-کودک, مشکلات رفتاری, سندرم داون Family-Centered Intervention, Parent-Child Interaction, Behavioral Problems, Down’s syndrome 255 268 http://sjsph.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-852-1&slc_lang=fa&sid=1 Sajedeh Vadoudi ساجده ودودی No M.A. Student, Department of Psychology, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran دانشجوی دوره کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران Sogand Ghasemzadeh سوگند قاسم زاده s.ghasemzadeh@ut.ac.ir Yes Ph.D. Assistant Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Seyedeh Monavvar Yazdi سیده منور یزدی No Ph.D. Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Al-Zahra University, Tehran, Iran استاد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران